ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

ทำน้ำยาเอนกประสงค์ ไว้ใช้เอง

  
          ถ้าลองคำนวณค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจากการซื้อผงซักฟอก น้ำยาล้างจาน น้ำยาขัดห้องน้ำ น้ำยาล้างรถสำหรับคนมีรถ ในแต่ละเดือนต่อครัวเรือนเมื่อคิดเป็นเงินแล้วไม่น้อยเลยค่ะ
           อยากให้ลองคำนวณดูค่ะ เห็นตัวเลขแล้วอาจจะตกใจ และอดที่จะคิดต่อไปไม่ได้ว่า ตัวเลขนี้แค่ 1 ครัวเรื่อนนะ ถ้าอยากจะคิดต่อก็ลองเอาจำนวนหลังคาเรือนของหมู่บ้านที่เราอยู่คูณเข้าไป ถ้าคิดต่อไปอีกว่าเขตหรืออำเภอที่เราอยู่มีกี่หมู่บ้าน ก็คูณเข้าไปอีก ก็จะได้เห็นตัวเลขโดยคร่าวๆแล้วว่า เขตหรืออำเภอหนึ่งเสียค่าใช้จ่ายตรงนี้ไปเท่าไร ลองเอาสิบสองคูณเข้าไปก็จะเป็นยอดต่อปี ทั้งจังหวัด ทั้งประเทศ จะเท่าไร
           มาถึงตรงนี้คิดมาหลายตลบ แต่ถ้าดูตัวเลขแล้ว อาจจะไม่สงสัยเลยว่าทำไมบริษัทต่างๆที่ขายผลิตภัณฑ์ประเภทนี้จึงแข่งขันกันมาก และเพื่อแย่งส่วนแบ่งตลาด ก็จะออกสูตรใหม่ๆ ออกมาเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นสูตรซักเครื่อง ซักมือ ทั้งเครื่องทั้งมือ ซักผ้าขาว ซักผ้าสี หรือน้ำยาล้างจาน ก็จะสูตรมะนาว แตงกวา ฯลฯ จนผู้บริโภคแทบจะเลือกไม่ถูก กว่าจะซื้อได้ต้องยืนคิดสักครึ่งชั่วโมง 555 เราเอาเงินไปให้เค้าทั้งนั้น... รู้จักกันก็ไม่รู้จักสักกะหน่อย แถมส่วนใหญ่ก็คือสารเคมี
     ได้มีโอกาสไปอบรมก็เลยกลับมาทำ ประหยัดไปได้เยอะค่ะ เพียงแต่ต้องทำน้ำหมักสัปปะรด น้ำหมักมะกรูด/มะนาว น้ำด่าง(น้ำขี้เถาแกลบหรือถ่าน) ซึ่งไม่ได้ยุ่งยากอะไร บางอย่างไม่ต้องซื้อ ขอเค้ามาค่ะ เช่น ขี้เถ้า สัปปะรดโดยนำตาที่แม่ค้าเค้าจะหั่นออก หรือจะซื้อสัปปะรดที่เปรี้ยวๆก็ได้ ซึ่งจะราคาถูก ถ้าเราขอเค้ามา พอทำเสร็จ ก็เอาไปฝากเค้าหน่อยหรือแลกกับกล้าไม้ ไม่ต้องใช้เงินเลย กลับได้น้ำใจกลับมาอีก แถมทำไปให้ใช้ เกิดใช้แล้วชอบใจอาจจะซื้อเราอีก ก็เป็นผลพลอยได้ค่ะ
     เวลาใช้ก็รู้สึกสบายบอกไม่ถูกค่ะ เพราะจะซักผ้า ล้างจาน ล้างห้องน้ำ ล้างรถ ขวดเดียวกันหมด แต่ไม่ใช่ว่าขวดเดียวถือไปถือมานะค่ะ ก็วางไว้ประจำที่ ที่ละขวดค่ะ ใกล้มือตรงไหน ก็ใช้ขวดนั้น เอนกประสงค์จริงๆ เลยค่ะ
                                                  น้ำหมักมะนาว/มะกรูด และน้ำหมักสัปปะรด


    ส่วนผสม ก็จะมี น้ำเกลือ และ N70 เพิ่มเข้ามานอกเหนือจากน้ำหมักสัปปะรด น้ำหมักมะกรูด/มะนาว และ น้ำด่าง

     แต่ที่ต้องออกแรงก็คือ ต้องใช้ไม้กวนค่ะ ให้กวนไปในทิศทางเดียวกันตลอดค่ะ ถ้าอยู่กันหลายคนก็สลับกันกวนก็เบาแรงหน่อยค่ะ
     ลองทำดูนะค่ะ อาจจะยุ่งยากในการเตรียมครั้งแรก แต่พอได้ทำครั้งแรกแล้ว ต่อไปก็สบายแล้วค่ะ
ตอนนี้ก็มีคนจะให้ไปลองวางขายดูแล้วค่ะ

     ตอนนี้ใช้มะเฟืองเปรี้ยวมาหมัก ซึ่งก็ทำใช้ได้เหมือนกัน กลิ่นของน้ำหมักถ้าใครไม่คุ้นเคยจะบอกว่ากลิ่นแรง แต่มะเฟืองกลิ่นอ่อนกว่าเยอะค่ะ
    เดี๋ยวช่วงหน้าตะลิงปลิง จะนำมาทดลองหมักบ้าง เพราะมีรสเปรี้ยวเหมือนกัน ทดลองไปเรื่อยๆ ค่ะ :o)

ปรับปรุงล่าสุด 3 ก.ค 2556 

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

การปักชำ ชาฮกเกี้ยน หรือ ชาดัด เพื่อปลูกเป็นแนวรั้ว

ปักชำ ชาฮกเกี้ยน เพื่อปลูกเป็นแนวรั้ว       ชาฺฮกเกี้ยน หรือบางคนเรียกว่า ชาดัด เข้าใจว่าเป็นเพราะนิยมนำมาดัดเป็นรูปต่างๆ เช่น รูปสัตว์ต่างๆ และยังนิยมนำมาปลูกเป็นแนวรั้วด้วย และตามเกาะกลางถนนทั่วไป ตัดแต่งเป็นเหลี่ยม ขั้นบันได ดูแล้วก็สวยดี                วันนี้จะมาพูดถึง วิธีการชำ ชาดัด หรือ ชาฮกเกี้ยน ตั้งใจจะปักชำมาหลายวัน โดยเตรียมแก้วกาแฟพลาสติกที่ได้จากที่เพื่อนๆพี่ๆน้อง หลานๆ กินกาแฟแล้วช่วยกันเก็บมาให้ เป็นการ reuse พลาสติก โดยครั้งนี้ ปักชำประมาณ 50 ต้น           วิธีการปักชำ ชาฮกเกี้ยน หรือ ชาดัด ใช้วิธีการชำด้วยกะปิ   ไม่ใช้สารเคมี โดยนำกิ่งชาที่ตัดเป็นท่อนๆ ยาวประมาณ 15-20 ซม. มาแช่ในน้ำที่ละลายกะปิก่อน แช่ไม่นานนะคะ ประมาณ 1-2 ชั่วโมง         จากนั้น นำกิ่งชาดัดที่แช่น้ำกะปิแล้ว มาปักลงแก้วกาแฟพลาสติกซึ่งใส่แกลบดำไว้เรียบร้อยแล้ว โดยรดน้ำเพื่อให้แกลบยุบตัวก่อน        หลังจากปักลงแก้วแล้ว ควรรดน้ำให้ชุ่ม นำใส่ถุงพลาสติกคลุม ...

แปลงปลูกผัก สำหรับผู้ที่มีเนื้อที่น้อย แต่รักที่จะปลูก..

                                  รูป 1. กว้าง 42 ซม. ยาว 1.80 ม. สูง 1.95 ม.      หลังจากที่ได้ศึกษาข้อมูลทางเกษตรมาหลายเดือน ทดลองปลูกผักหลายอย่าง รวมทั้งไม้ดอก เพาะกล้าไม้ยินต้น ลองผิดลองถูกกับเนื้อที่บนระเบียงอันน้อยนิด แถมยังต้องมีเนื้อที่ข้างล่างวางถังน้ำหมักชีวภาพอีกหลายๆ สูตร หลายถัง ก็ทำกันไปด๊าย.. :)      ก็พยายามที่จะทำแปลงผัก ที่สามารถปลูกผักที่ต้องอาศัยค้างได้ เช่น ถั่วฝักยาว ถั่วพู แตงกวา เป็นต้น คิดแล้วก็ได้รูปแบบออกมาอย่างในรูป โดยอุปกรณ์ที่ใช้ทำจากไม้ไผ่ และบุด้วยถุงกระสอบ จากรูป1. แปลงนี้ กว้าง 42 ซม. ยาว 1.80 ม. สูง 1.95 ม. แปลงนี้ทำใช้เองบนระเบียงไม้ชั้น 2                                  ...

วอเตอร์เครส (water cress)

               "วอเตอร์เครส (water cress)" ได้ยินชื่อแล้วเป็นภาษาฝรั่ง ก็คิดว่าน่าจะปลูกยาก เพราะนึกไปเองว่าอากาศบ้านเรา มันมีแค่สองฤดู ร้อนกับร้อนมาก จะเอาผักฝรั่งมาปลูกจะงอกหรือ อากาศบ้านเค้ากับบ้านเรามันต่างกัน ภาษาไทยเราเรียกผักชนิดนี้ว่า "สลัดน้ำ"         วันนึงก็ได้วอเตอร์เครสมาจากบ้านคุณทอม คุณทอมเอามือแงะมาให้ มีรากติดดินมานิดหน่อย แล้วบอกว่าผักชนิดนี้ยึ่งตัดกินก็ยิ่งแตกยอด พอมาถึงบ้านก็ค่ำๆแล้ว ก็วางแมะเอาไว้อย่างนั้นก่อน รุ่งขึ้นถึงจะนำลงปลูก          ปรากฎว่าปลูกไปไม่กี่สัปดาห์ มันก็แตกยอด ดูจากกอก็จะใหญ่ขึ้น จากนั้นก็ลองตัดไปกิน แรกๆก็ได้ไม่เยอะ ต้องนำไปผสมผักบุ้ง หรือผักอะไรก็ได้เป็นผัดผักรวมมิตร  เราต้องตัดไปกิน เพื่อให้มันแตกยอด เข้าทำนองว่ายิ่งกินมากเท่าไร มันก็แตกยอดมากขึ้นกว่าที่เราตัดไปกินอีก  อย่างนี้ถูกใจมั่กมั่กค่ะ  เมล็ดก็ไม่ต้องว่านใหม่เหมือนผักทั่วไป แถมยิ่งกินยิ่งแตกยอด อันนี้ข้อดีข้อที่หนึ่ง         ข้อดี่อีกข้อคือ จ...